Umiarkowana, regularna aktywność fizyczna jest optymalna dla zdrowia przewodu pokarmowego. Poprawia stan bariery jelitowej, korzystnie wpływa na mikrobiotę zwiększając jej różnorodność. Ponadto ma duży wpływ na motorykę przewodu pokarmowego, na przykład siedzący tryb życia jest jednym z czynników zwiększających ryzyko zaparć.
Z drugiej jednak strony ostry, intensywny wysiłek fizyczny powoduje negatywny wpływ na ukrwienie przewodu pokarmowego. Krew jest kierowana wówczas do kończyn, a ściany przewodu pokarmowego zaczynają coraz bardziej cierpieć na niedobór tlenu. Często zwiększa wówczas przepuszczalność jelit, co może być związane z indukcją stresu cieplnego, z którym organizm nie jest w stanie sobie poradzić w danym momencie z powodu niewystarczających zasobów.
Ważne jest tutaj postawienie granicy między jedną a drugą sytuacją. Okazuje się, że ryzyko znaczących zaburzeń gastroenterologicznych oraz zwiększonej przepuszczalności bariery jelitowej rośnie wyraźnie przy wysiłku trwającym DWIE GODZINY lub dłużej, wykonywanym w intensywności około 60–70% VO₂max, szczególnie w warunkach wysokiej temperatury lub odwodnienia. Umiarkowana aktywność jest generalnie bezpieczna i korzystna dla zdrowia jelit. Długotrwały, intensywny wysiłek wymaga strategii ochronnej: takiej jak nawodnienie, adaptacja do temperatury, odpowiednia regeneracja i dieta bogata w składniki wspierające barierę jelitową (np. błonnik prebiotyczny, w tym polifenole, probiotyki).Więcej informacji na szkoleniu OŚ JELITO-MÓZG. Zapraszam 
